جمعی از اعضای سازمان آزادیبخش مردم افغانستان (ساما)
۱۵ نـــومـــبـــر ۲۰۲۶




شرح مختصری از اعلامیۀ:

"کنفرانس سرتاسری ساما" یا جرگۀ خیانت مشترک
تسلیم طلبان «مرکزیت» و «نمادی» مطرود از ساما؟

(۱)

سرانجام نیرو های اشغالگر امریکائی ــ ناتوئی پس از ۲۰ سال اشغالگری، سلب استقلال و حاکمیت ملی، ویرانی کشور مستعمره، کشتار مردم آزادیخواه ما و تحمیل سلطۀ مستقیم کهن استعماری جابر خود و سلطۀ طبقاتی ستمگر نیرو های ارتجاعی همدست خود، هزیمت ستراتیژیک را پذیرفتند. ضمن اعتراف به هزیمت، دول و بلاک امپریالیستی متجاوز ناتو این شکست ستراتیژیک در افغانستان اشغالی را به سود و بهانۀ اولویت ها در نقاط دیگر منطقه و جهان، توجیه کردند. امپریالیسم امریکا برپایۀ تعدیل ستراتیژی اشغالگرانه، یک دسته از گروه مزدوران جهادی، تکنوکراتی، تسلیم طلب و مدنی خود را خلع قدرت کرده و دار و ندار دولت مزدور خود در ارگ غلامان کابل را دست نخورده به مخــلوق دیگر خـــود ــ گروه فاشیست طالبان ــ سپرد.
از ابتدای تعویض مزدوران پوشالی  ارگ نشین و سپردن قدرت به طالبان، امپریالیسم امریکا و سائر شرکای اشغالگری و تجاوزش به کشور آبائی ما افغانستان، در عین حمایت همه جانبه از گروه قراردادی مزدور و مرتجع اریکه نشین طالبان به طور عمده، تا حدودی طمع خام چاکران پوشالی برافتاده از قدرت و فراری نگهداری شده در آستین توطئه برای روز مبادا (در کسوت جهادی و روشنفکری) را نیز آب داده، به آنان پناه، نان و فرمان داده و هر گروهی را با شعار های بی خریدار برای انجام کاری (در خدمت تعدیل بعدی ستراتیژی استعماری خود در قبال کشور و منطقۀ ما) توظیف کرده اند.
بر این اساس، اخیراً تب جبهه سازی در میان بقایای فراری دولت پوشالی مزدور و مرتجع ساقط شدۀ ساخت امپریالیست های اشغالگر امریکائی ــ ناتوئی، در مسابقۀ احراز قدرت و یا دریافت سهمی از آن، در برون مرز بالا گرفته است.
باند تسلیم طلب و خائن فراری مطرود از ساما و شرکای «نمادی» خیانت و تسلیم طلبی شان
اخیراً، این دو اعجوبه و شریک خیانت، در ادامۀ انحرافات ایدئولوژیک ــ سیاسی راست و تسلیم طلبانه توأم با عملکرد خائنانۀ طی بیش از چهار دهه، نجوا های تسلیم طلبانه ای را سر داده و در صدد اند تا بار دیگر نام و اعتبار مجید، ساما و سائر رهبران و کادر های جانباز سامائی را مجدداً به حراج بگذارند، این خودفروختگان دنی و مزدوران مدنی امپریالیسم برآنند تا با اجرای این عمل شنیع، به زعم خود و اربابان شان، از کاروان و حریفان مزدور و مرتجع پس نمانده و از آن طریق در جمع مزدوران فراری مدنی و تسلیم طلب امپریالیسم و در کمپ ارتجاعی جایگاه حقیر فراخور بنیۀ پوشالی و همسنگ با بضاعت فقیرانۀ شان را احراز کرده و خود در گوشۀ خوان یغمای ارتجاعی ــ استعماری به نان و نوائی برسند و پسمانده خوری بکنند. با این هدف پلید و غیرشریفانه، این چاکران درگاه امپریالیسم در کل و پایدوان نفس سوختۀ "خلیلزاد" و "جلالی" اشغالگر و "قوماندان زرداد" و "حاجی الماس" گلبدینی به طور اخص، در یکی دو هفتۀ اخیر فراخوانی محدود و گزینشی را به برخی افراد به اصطلاح باب دندان خود ارسال کرده  و از تقربگاه خود (زباله دان تاریخ) از تدویر آنلاین "کنفرانس سرتاسری ساما"!؟ از طریق برنامۀ "زوم" در ماه های آینده اطلاع داده اند.
در اصول، تدویر معیاری جلسات دموکراتیک سازمانی در یک سازمان یا حزب سیاسی و مراجعه به آرای اعضای سازمان تحت هیأت رهبری پذیرفته شده برای اعضاء و واحد های سازمان و منتخب آنها و یا "کمیتۀ دعوت و تدویر" بابت برگزاری دموکراتیک کنگره یا کنفرانس مطابق مفاد آئین نامۀ آن سازمان، امر معمول و مرسوم است. در تاریخ پرافتخار سازمان آزادیبخش مردم افغانستان (ساما) نیر چنین نقاط عطف، گرهگاه های زمانی و فرهنگ ارجمند تبادل نظر، ارزیابی و اتخاذ مواضع مشترک، تصمیم گیری جمعی در قبال عملکرد گذشته و وظائف مبارزاتی حال و آینده توأم با تدویر چنین جلسات و کنفرانس های اصولی، معیاری و کارسازی وجود داشته است. شروط اساسی تدویر چنین جلسات سازمانی (کنگره، کنفرانس و یا پلنوم) قبل از همه، قبول ایدئولوژی رهنمای سازمان، مبنا قرار دادن محتوای برنامۀ سازمان متضمن خط مشی و وظائف مرکزی و آئین نامۀ سازمان، داشتن هیأت رهبری منتخب قابل پذیرش و ادامۀ کار جلسه بر آن مبنا است.
برگردیم به فراخوان تسلیم طلبانه و معامله گرانۀ استادان معامله و خودفروشی برای به اصطلاح "کنفرانس سرتاسری ساما"!؟.
آیا آن طور که این منادیان انحراف و انقیاد مدعی شده اند، در یکی دو و یا سه ماه آینده شرایط عینی و ذهنی برای تدویر اصولی همچو کنفرانسی جامع و دموکراتیک مهیا خواهد شد؟ پاسخ منفی است، زیرا:
دعوت همچو کنفرانس جامع و فراگیر فقط در جامعیت سازمانی تحقق پذیر است؛ جامعیتی که در شرایط جاری در محدودۀ ساما وجود و عینیت ندارد. بیست و پنج سال است که رهبری منتخب در دومین کنگرۀ ساما (مؤرخ حمل ۱۳۷۵ش) و فعلاً مطرود، پس از ارتداد از ایدئولوژی و انحراف اپورتونیستی و تسلیم طلبانه از مشی انقلابی و آزادیخواه ساما، از صف ساما طرد شده اند. این منادیان انقیاد طلبی همراه با همکاران ستیژ های انحراف و خیانت شان، از بدو اشغال نظامی امپریالیستی افغانستان توسط نیرو های اشغالگر دول امریکا ــ ناتو، ضمن استقبال از اشغالگران امریکائی ــ ناتوئی و گلباران کردن تانک های امریکائی، در درون همان "پلنوم مکروریان" در ۲۵ سال قبل آن امپریالیسم قاتل را «نجاتبخش» خوانده و برای فریب و اغفال شرکاء بی شرمانه بار بار و با تأکید مدعی شدند که «دیروز امپریالیسم روس آمد، مردم قیام کردند، ولی امروز امپریالیسم امریکا و شرکاء آمده اند تا شاخ و پنجۀ فئودالیسم و نمایندۀ آن ــ اخوان ــ را شکسته و به این کشور آزادی بیان، دموکراسی، حقوق بشر، حقوق زنان، ترقی، تمدن و تکنیک به ارمغان بیاورند». این باند انقیاد طلب مُبلغ دروغ های شاخدار امپریالیسم اشغالگر و قاتل، به سان رهبری منحرف و خائن دو گروه چپ نمای دیگر در گسترۀ جنبش انقلابی کشور ما، از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۲۱ و دویدن در رکاب "خلیلزاد" و کمپاین به تیم "کرزی ــ احمدزی" خائن در دولت مزدور، خود دست و دامان شان را آغشته به خیانت و پلشتی تسلیم طلبی کرده و از درون همان "پلنوم مکروریان" مهر انحراف ایدئولوژیک، تسلیم طلبی ملی و طبقاتی و خیانت به کشور و مردم بر جبین شان حک شده و خود و پلنوم شان با اعتراض اصولی، استدلال محکم سیاسی و بایکوت دو نماینده از کادر های تشکیلاتی و در ادامه با تحریم کادر ها و تشکیلات ساما مواجه شدند.
افراد باند تسلیم طلب «نمادی» شریک انحراف و خیانت این گروه خودفروخته، نیز مدت ها قبل از مرکزیت منحرف مردود راه انحراف، ارتداد، انحطاط و خیانت به ساما و مردم افغانستان را در پیش گرفته بودند. این دو حلقۀ نمادی و باند مطرود؛ منحرف، مرتد و منکر به اندیشۀ پیشرو عصر (م. ل. ا) و سائر ارزش های معنوی انقلابی حیاتی ساما اند. هر دو حلقۀ خبیثه مدت ها پیش ارتداد و طلاق خود را از ایدئولوژی، خط مشی، موضع طبقاتی پرولتری و موضع ضد امپریالیستی ساما گرفته و آن را "کلاسیک"، "کهنه"، "اوائل قرن بیستمی" نامیده و یکی از همین نمادی های خرد باخته و بی وجدانِ بچه دزد لومپن و چوکرۀ "علی احمد جلالی" و همکاسۀ "زرداد" گلبدینی تا آنجا پیش رفت که در اوج بی وجدانی و وقاحت، در نوشته ای، بزرگ ترین دستاورد زنده یاد مجید ــ ساما ــ را "مرغانچه" نامید. جنایت و اهانت بزرگی که همۀ سامائی ها از آن آگاهی دارند.
گذشتۀ ننگین هر دو حلقۀ تسلیم طلب دعوت کنندۀ "کنفرانس سرتاسری!؟" نامنهاد، متشکل از باند های خودفروختۀ "مرکزیت مطرود" و "نمادی"، آکنده از خیانت و جنایت است. آن طور که در فوق تذکر رفت، باند پنج نفرۀ مرکزیت قبلی مطرود از ساما متشکل از چهار مرد و یک زن تسلیم شده به استعمار و ارتجاع و خائن به اندیشه، راه و سازمان انقلابی مجید، در ابتدای اشغال امپریالیستی و مستعمره شدن کشور ما با پای گذاشتن بر سر اجساد مجید، رهبر، تیمور، انجنیر سرور، بهرنگی، معلم کرام، متعلم، لاله کو و سائر رهبران و همرزمان جانباز ما، با عبور از خط قرمز، وارد ورطۀ خیانت ملی و خیانت تاریخی شدند. زن و مرد این باند خیانت پیشه با عدول تسلیم طلبانه از ایدئولوژی و برنامۀ ساما، ضمن استقبال از اشغالگران کشور و قاتلان امریکائی ــ ناتوئی مردم ما در طی ۲۵ سال اخیر در جمع مزدوران مدنی و "سیاسی کار" امپریالیسم اشغالگر و در نقش زائدۀ دولت مزدور در حواشی آن و در پناه حمایت استعماری ــ ارتجاعی نهاد های سرکوبگر و استخباراتی ـ تا توانستند در بازار مکارۀ خودفروشان از نام  و اعتبار مجید و ساما، از "ندای آزادی"، "آرم ساما" و سائر نماد های مبارزاتی این سازمان در نزد اربابان شان سوء استفادۀ تسلیم طلبانه و خائنانه کردند؛ به قول خود شان، ساما ــ این بزرگ ترین دستاورد مبارزاتی زنده یاد رفیق مجید را ــ "زیر زدند"، احزاب تسلیم طلب ساختند و همراه شرکای شان، آن باتلاق های متعفن تسلیم و سجود را "دستاورد" و "مدرسۀ تربیت دموکراتیک افراد" نامیدند و تا توانستند با ارعاب، نفی و انکار و به مدد بوروکراسی، سبوتاژ و مانعه تراشی، سامای مجید بزرگ را تا مرز انحلال بردند. اگر ایستادگی بجای و به موقع کادر ها، اعضای اصولی و واحد های باورمند به برنامه و آئین نامۀ ساما به ویژه در داخل کشور و در برون مرز به عنوان متمم، ممد و ادامۀ آن (به قول زنده یاد «قیوم رهبر» رهبر دانشمند انقلابی و جانباز ساما ــ از مرکز به محیط)، روشنگری، افشاگری، تحلیل، موضع گیری صریح و شفاف، پویش و پایش و درفش داری آنان در ادامۀ نبرد مجید در راه مجید نمی بود؛ امروز از ساما به جز نام در تاریخ، نشانی باقی نمی ماند.
در این میان، حلقۀ خبیثه ای متشکل از سه تن بقایای نمادی بوده است. یکی سردستۀ نمادی ها «نسیم رهرو» است. سابقۀ خیانت تاریخی و جنایت جنگی سردسته و تئوریسین «نماد» به ارتکاب جنایت جنگی در محل آسیاب هندوی ولسوالی سیدخیل ولایت پروان مؤرخ شنبه ۲۹سنبلۀ ۱۳۵۹ شمسی می رسد.
«نسیم رهرو» سردستۀ «نماد» خیانت که از قبل «سراسیمه» شده بود، همراه با تنی چند از زندانیان در زندان مزدوران روس اشغالگر واقع پلچرخی، از لحاظ ایدئولوژیک و سیاسی شکستند و مثل "حکیم توانا"ی پیکاری خائن ناتوان شده و ضمن همکاری با خاد در درون و بیرون زندان، به چاه ابتذال و خیانت سقوط کردند. «نسیم رهرو» و همراهان تسلیمی و همکاری اش پس از رهائی از زندان پلچرخی و انتقال خفتبار با "دیگ بخار" تا دفتر تسلیمی های "سازمان پیکار" و «حکیم توانا»ی خائن در کارتۀ سه، در اولین فرصت به شکرانۀ عطوفت سالوسانۀ صیاد خاد، به دست بوسی رئیس دستگاه شکنجه و آدمکشی خاد شتافتند و با پا گذاشتن بر اجساد مشبک مجید، رهبر، سرمد، شریف، جرأت، پویا، میرویس، رضا، قاضی ضیاء، اکرم یاری، رستاخیز، لهیب، عادل و...، دستان خون آلود نجیب ــ قصاب خاد ــ را بوسیدند؛ طبق مشی مصالۀ ملی گوربچف و نجیب جلاد و با مصرف روس های رهزن «نماد» تسلیم طلبی و خیانت را ساخته و خود به نماد "سجود و خیانت" مبدل شدند. قصاب خاد بابت این ورشکستگی تاریخی این توابان نمادی، دفتر محقری در شأن دون آنان در پسگوشۀ شهر کابل برای شان در منطقۀ "یکه توت" به خرج خاد گشود، از پول آن جایداد خریدند و قرار گزارشات بین نسیم رهرو، فاروق حق بین، محمد شاه فرهود و دیگران دعوا و مرافعه بر سر تقسیم و ترکه در گرفت. در همۀ این تسلیم طلبی ها، زراندوزی ها، معامله گری ها و خیانت ها، آن مجنون خرد باخته ای که ساما را "مرغانچه" خواند؛ در همه جا و در همه حال شاگرد، شاهد، همراه و همکار رئیس "نماد تسلیمی" بوده است.
این ارتداد، ورشکستگی و انحطاط ایدئولوژیک ــ سیاسی نمادی ها و سردستۀ آنها، بستری شد برای اپورتونیسم راست، تسلیم طلبی طبقاتی و ملی، انحلال طلبی، اپورتونیسم سیاسی ــ تشکیلاتی، سودجوئی از نام جانبازان انقلابی و غیره. در گام بعدی، این انحطاط همه جانبه و دست بوسی باند «نماد» زمینه ساز سر سائیدن بعدی اعضای آن در پای جلادان و جبارانی مثل مسعود جلاد و دوستم جلاد، همسوئی و تشریک  مساعی با خیانت "باند مرکزیت مطرود" و بروز انحرافات مزید راست، تسلیم طلبی های طبقاتی و ملی و خیانت های تاریخی بعدی شان شد. این باند «نماد» سجود ضربات و زیان های ایدئولوژیک، سیاسی و انسانی عمیقی را بر ساما وارد کرده است.
ادامه دارد