گزارشگر خروش رعد
۰۷ می ۲۰۱۸
بیش از نیم نفوس افغانستان اشغالی زیر خط فقر
هفده سال تمام است که افغانستان مستعمره و مردم در زنجیر آن در آتش جنګ تجمیلی ویرانګر و خانمانسوز اشغالګرانه و تجاوزکارانۀ امپریالیست های اشغالگر امریکا و ناتو سوخته است. از چندین سال بدین سو رقابت میان امپریالیست های متجاوز عضو ناتو و دول امپریالیستی و مرتجع توسعه طلب و حریص منطقه نیز بر شعله های سرکش این جنگ مدهش دمیده است.
هر جنگی صرف نظر از مضمون آن، عبارت است از "هیولای کشتار انسان ها به دست همدیگر" که تبعات ویرانگری در عرصه های زیربنائی و روبنائی جامعۀ جنگ زده بر جا می گذارد. یکی از چندین پیآمد ناگوار جنگ تحمیلی و ارتجاعی چاری در کشور ما همراه با سیاست های ظالمانۀ اقتصادی امپریالیست های اشغالگر و دول و محافل مرتجع منطقه بر خلق مظلوم و بی دفاع کشور اسیر ما افغانستان اشغالی، ضربت خوردن زیرساخت ها و نهاد های تولیدی در عرصۀ زراعت، پیشه وری و تولید صنعتی، تاراج و انحصار منابع داخلی، ورود سیل آسای کالا های خارجی، ناامن شدن راه های تجارت داخلی، عدم تناسب میان رشد جمعیت و منابع اقتصادی، و در نتیجه تراکم فقر و غنا در دو سوی جامعه و گسترش و تشدید دایم التزاید بیکاری، فقر، حرمان و گرسنگی و... بوده است.
ارتجاع ستم پیشه، استثمارگر و مافیائی بومی با غارت داشته های کشور، تاراج دسترنج زحمتکشان و حیف و میل پول های گزاف وارده به کشور، به سرمایه های خصوصی نامشروع بیرون از محاسبه رسیده و آن را در سکتور های انحصاری سودآور و بانک های خصوصی سرمایه گذاری کرده و یا در شرکت ها و بانک های بیرونی سرمایه گذاری و پس انداز کرده است. در مقابل این اقلیت مفتخوار و طفیلی غارتگر غرق در ثروت، اکثریتی بی چیز غرق در محنت در قطبی دیگر در اوج احتیاج، فقر و مسکنت دایمی برای زنده ماندن سرگردان اند. این است سیمای انقطاب اجتماعی و منظرۀ تقسیم فقر و ثروت در جامعۀ تحت ستم و شدیداً تقسیم شدۀ ما به اقلیت ستمگر و استثمارگر و اکثریت ستمکش و استثمارشده. امپریالیست های اشغالگر در کشور اشغالی ما از پدیدۀ فقر به عنوان سلاحی برای شکستن غرور ملی مردم گرسنه، اما آزاده و سلحشور افغانستان استفاده کرده اند!
به دنبال هشدار یک ماه قبل سازمان ملل متحد مبنی بر فقدان امنیت غذائی سیزده میلیون مردم افغانستان و به رغم "کمک" های مکرر بانک جهانی، یکشنبه ۱۶ ثور اداره مرکزی آمار دولت مزدور و غدار کابل خبر از افزایش فقر مردم اسیر و غارت شدۀ کشور داد. بر طبق این گزارش، گراف فقر مردم افغانستان گیر کرده در میان امواج خون و خشونت امپریالیسم و خون آشامان اسلامی، سیر صعودی را از زمان آخرین آمار( ۳۸ فیصد) پیموده و به (۵۴ فیصد) صعود کرده است. وزیر اقتصاد دولت مزدور و غارتگر کابل در زمان نشر این گزارش از افزایش میزان بیکاری از ۲۲ درصد به ۲۴ درصد نیز یادآوری کرد. در میان ۲۴ فیصد بیکاران، ۴۱ فیصد زنان و ۱۸ فیصد دیگر مردان هستند.
از آنجا که ستم مضاعف رفته بر مردم ستمکش کشور، ناشی از تقسیم جامعه به فقیر و غنی، ناشی از تراکم فقر و ثروت در دو قطب متضاد اجتماعی؛ ناشی از مالکیت خصوصی و مناسبات تولیدی مبتنی بر این مالکیت؛ ناشی از مناسبات روبنائی سیاسی ــ حقوقی زادۀ این مناسبات تولیدی، و ناشی حضور اشغالگرانۀ امپریالیسم و دهارۀ های خونریز و ویرانگر متحارب مرتجع و مزدور طالبی ــ داعشی است؛ بناءً، زدودن این همه فقر و مسکنت بیکاری، ستم، تاراج و سرکوب از سیمای جامعۀ ستم زده و توده های فقر زده و غارت شده ممکن نیست، مگر با زدودن عوامل اساسی آن یعنی طرد امپریالیسم اشغالگر و پائین کشیدن ارتجاع حاکم دارای قدرت اقتصادی و سیاسی و سیطرۀ فرهنگی از سلطۀ سرکوبگرانه و استثمارگرانه. و این کار توده های آگاه، منسجم و بسیج شدۀ خلق دارای رهبری پیشتاز در یک پروسۀ درازمدت انقلابی است.